W artykule przedstawiono ocenę narażeń korozyjnych jakim podlegają obiekty inżynierskie z uwagi na zanieczyszczenie atmosfery, wody i gleby. Poddano analizie normy opisujące klasyfikację intensywności narażeń, metodykę ich oceny, kluczowe kryteria doboru systemów ochronnych konstrukcji warunkujące prawidłową ochronę antykorozyjną oraz trwałość i bezpieczeństwo użytkowania obiektów. 

Minimalizacja ryzyka bezawaryjnej eksploatacji infrastruktury miejskiej i przemysłowej, dotrzymanie założonego okresu użytkowania, optymalizacja nakładów na remonty wymaga zarówno zachowania reguł i staranności przy doborze sposobu i wykonania ochrony antykorozyjnej, jak i działań profilaktycznych, konserwacyjnych i remontowych. Równowaga pomiędzy ponoszonymi nakładami dla uzyskania wymaganego poziomu bezpieczeństwa eksploatacji a osiąganymi efektami, wymaga rzetelnej informacji o wszystkich elementach wpływających na trwałość konstrukcji już w fazie projektowania, a nie w fazie realizacji inwestycji. Najważniejsze z nich to:
● środowisko eksploatacji obiektów lub ich fragmentów,
● przewidywana trwałość konstrukcji i jej zabezpieczeń,
● charakterystyka materiałów konstrukcyjnych,
● metody ochrony i charakterystyka użytych materiałów,
● gwarancje jakości,
● koszty kapitałowe i operacyjne.
    Pominięcie jednego z wymienionych elementów lub nie wykazanie należytej staranności w realizacji procesu zabezpieczenia może być powodem zmniejszenia trwałości w stosunku do zakładanej lub wymaganej, zwiększonych nakładów na remonty lub obniżenia walorów użytkowych konstrukcji.
    Większość konstrukcji metalowych narażonych jest na cztery główne grupy czynników: atmosferyczne, mechaniczne, kontakt z wodą (najczęściej elektrolity) oraz kontakt z glebą.
    Intensywność i rodzaj narażeń zależą od rodzaju obiektu oraz miejsca i sposobu użytkowania. Niekiedy różne powierzchnie tych samych obiektów narażone są na działania każdego z wymienionych środowisk z różną intensywnością.
    Obiekty inżynierskie nie zawsze są konstrukcjami jednolitymi pod względem materiałowym - najczęściej jest to stal i stal ocynkowana, beton oraz żelbet. Niektóre obiekty, jak np. mosty, platformy wiertnicze, będące zespołem elementów, w których każdy z zastosowanych materiałów podlega procesowi degradacji w odrębny sposób, wymagają indywidualnych rozwiązań.
    Ocena korozyjności środowiska jest podstawą doboru odpowiedniej metody i ochronnego systemu zabezpieczającego materiał konstrukcyjny przed działaniem lub wnikaniem szkodliwych substancji.